Άδωνις Γεωργιάδης: «Η αυστηρή τήρηση των νόμων μπορεί να σώσει ζωές»

Η ανθρώπινη ζωή δεν αποτιμάται, δεν έχει κόστος, δεν έχει τιμή, δεν μπορείς να πεις κάνει τόσο. Είναι λάθος, είναι και ντροπή να το κάνει κάποιος.
adonis

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν ανάποδα: Από τις επιπτώσεις των τροχαίων ατυχημάτων και δυστυχημάτων. Άλλωστε αυτές βιώνουμε την παρούσα στιγμή. Μιλώντας με τον Άδωνι Γεωργιάδη επιλέξαμε, πέραν της ιδιότητάς του ως Αντιπροέδρου της Νέας Δημοκρατίας και αυτήν του πρώην υπουργού Υγείας και ζητήσαμε να μάθουμε αν έχει αποτιμηθεί το κόστος των τροχαίων ατυχημάτων για την πολιτεία.

«Είναι τεράστιο, δεν υπολογίζεται» είναι η απάντησή του και συμπληρώνει: «Καταρχήν η ανθρώπινη ζωή δεν αποτιμάται, δεν έχει κόστος, δεν έχει τιμή, δεν μπορείς να πεις κάνει τόσο. Είναι λάθος, είναι και ντροπή να το κάνει κάποιος. Όμως πέρα από το πένθος αυτών που χάνουν τον άνθρωπό τους σε ένα τροχαίο δυστύχημα, ένα άλλο σκέλος είναι αυτό των τραυματιών».

Έχει γίνει κάποια μελέτη για το τι αυτό συνεπάγεται και πως επιβαρύνει τον προϋπολογισμό και τα ασφαλιστικά ταμεία;
«Όχι, αλλά μπορώ να πω με σιγουριά πως τα τελευταία 30 χρόνια μπορούμε να μιλάμε για πολλά δισεκατομμύρια: Υπολογίστε το κόστος της θεραπείας και αποκατάστασης των τραυματιών, τα κοινωνικά επίδομα που δίνονται στους βαριά τραυματίες που δεν μπορούν να ξαναμπούν στην παραγωγή, αλλά και τα χρήματα που χάνονται εξαιτίας του γεγονότος ότι η παραγωγή χάνει ανθρώπους και θα δείτε ότι μιλάμε για τεράστια ποσά. Αν σημειώσουμε δε πως -όπως λένε οι στατιστικές- τα πιο πολλά θύματα είναι νέοι άνθρωποι στην πλειοψηφία τους, άνθρωποι που είχαν πολλά χρόνια εργασίας μπροστά τους, τότε καταλαβαίνετε ότι οι απώλειες είναι τεράστιες. 

Αυτό βέβαια είναι το καθαρά λογιστικό κομμάτι. Αυτό που επίσης δεν αποτιμάται είναι ο γολγοθάς (ψυχικός και οικονομικός) των οικογενειών που βλέπουν από τη μια στιγμή στην άλλη τον άνθρωπό τους βαριά τραυματία ή και ανάπηρο εφ' όρου ζωής. Τα στοιχεία δείχνουν πως για κάθε νεκρό αντιστοιχούν 4 άτομα με μόνιμη αναπηρία, 8 σοβαροί τραυματισμοί και 50 ελαφροί τραυματισμοί». 

adonis

Ο Πρόεδρος της ΝΔ, πρόσφατα παρουσίασε το πρόγραμμα «ΠΡΟΣΕΧΩ – Ο δρόμος για την Ασφάλεια» και είπε ότι ο στόχος είναι μέσα σε 10 χρόνια να μειωθούν οι θάνατοι από τροχαία δυστυχήματα κατά 50%. Nα θυμίσω ότι το 2016 είχαμε 807 νεκρούς. Είναι εφικτός αυτός ο στόχος;

«Πρώτα από όλα και οι 400 νεκροί είναι πολλοί, αλλά θα είναι μια τεράστια μείωση. Ιδανικά δεν θα θέλαμε ούτε έναν, αλλά αυτό δεν γίνεται πουθενά στον κόσμο. Σε πρώτη φάση λοιπόν αυτό που προέχει είναι η αυστηρή τήρηση της νομοθεσίας ώστε να ξέρει ο οδηγός ότι θα υποστεί τις συνέπειες της παράβασης του νόμου και παράλληλα η διαρκής ενημέρωση της κοινής γνώμη για τις επιπτώσεις των τροχαίων». 

Ναι αλλά για ποια αυστηρή τήρηση των νόμων μπορούμε να μιλάμε όταν το πρόστιμο που σου βεβαιώνεται για μια παράβαση μειώνεται στο μισό αν το καταβάλεις τις πρώτες 10 μέρες; Μάλλον εισπρακτικό είναι το θέμα παρά τιμωρητικό ή παιδευτικό. 

«Να το ξεκαθαρίσουμε. Αυτό που γίνεται σήμερα στην Ελλάδα με τις παραβάσεις και τα πρόστιμα δεν είναι για τη μείωση των τροχαίων αλλά για να γεμίζουν τα δημόσια ταμεία. Είναι λάθος! Η παράβαση πρέπει να τιμωρείται χωρίς εκπτώσεις. Στις ΗΠΑ για παράδειγμα έχουν και το μέτρο της τιμωρίας μέσω κοινωνικής εργασίας. Ο υπαίτιος ατυχήματος δηλαδή υποχρεούται να προσφέρει υπηρεσίες σε τραυματίες από τροχαία στα νοσοκομεία για κάποιο χρονικό διάστημα».

Εδώ η τοποθέτηση γίνεται πιο ξεκάθαρη: Δεν με ενδιαφέρει το κράτος να εισπράξει χρήματα από τροχαίες παραβάσεις, διότι όσα και να εισπράξει, αυτά που πληρώνει για τις επιπτώσεις τους (τραυματίες κτλ) είναι πολύ περισσότερα. Αυτό που θέλω είναι να μειωθούν τα τροχαία. 

Άρα επανερχόμαστε στο πώς θα γίνει αυτό. Στο πρόγραμμα της ΝΔ αναφέρεται και η κυκλοφοριακή αγωγή στα σχολεία. Πιστεύουμε ότι είναι πρώτιστης σημασίας αυτό.

«Ναι, αλλά με τέτοιο τρόπο ώστε να μην κάνει τα παιδιά να κοιμούνται στο μάθημα. Εγώ θα γινόμουν ακόμη πιο «επιθετικός». Θα έπαιρνα τα παιδιά του λυκείου και θα τα πήγαινα εκπαιδευτική εκδρομή στο ΚΑΤ. Σοκ; Ναι, αλλά γιατί όχι. Γιατί να κρύβουμε από τους νέους που αύριο θα οδηγούν μηχανάκι ή αυτοκίνητο την πραγματικότητα;».

Ομολογουμένως η προσέγγιση αυτή σοκάρει, αλλά ποιος μπορεί να πει πως δεν θα έχει αποτέλεσμα;

Καθοριστικής σημασίας όμως - συμπληρώνει- είναι κάτι που δεν εντάσσεται στο αυστηρό πλαίσιο της πρόληψης αλλά της αντιμετώπισης. Και αυτό είναι ο χρόνος ανταπόκρισης του ΕΚΑΒ σε ένα ατύχημα. Ξέρουμε όλοι ότι όσο πιο γρήγορα αντιμετωπιστεί ένας τραυματίας τόσο μεγαλύτερες είναι οι πιθανότητες επιβίωσής του. Δυστυχώς, στις μέρες μας ο τομέας «Υγεία» που περιλαμβάνει και το ΕΚΑΒ ζει μια καθημερινή υποβάθμιση. Και αυτό δεν έχει να κάνει με την κρίση αλλά με τον τρόπο που η κυβέρνηση αντιμετωπίζει τον συγκεκριμένο χώρο...  

Στον αντίποδα η ασφάλεια των οδικών υποδομών δεν είναι ένας παράγοντας που μπορούμε να αμελήσουμε. Οι δρόμοι έχουν και αυτή τη δική τους ευθύνη. 

«Ναι, αλλά όχι στο βαθμό που θέλουμε να το παρουσιάζουμε. Για παράδειγμα πρόσφατα που οδήγησα στις ΗΠΑ είδα πολλούς δρόμους σε όχι άριστη κατάσταση και με κακή σήμανση κτλ. Όμως εκεί τηρούνται οι νόμοι, και ο σερίφης ή το αστυνομικός θα σε βρει και θα σε γράψει όταν περάσεις τα 65 μίλια. Το βασικό πρόβλημα στην Ελλάδα είναι ότι δεν τηρούνται οι νόμοι. Γενικώς και ειδικώς. Μην τα ρίχνουμε όλα στους δρόμους για να κουκουλώσουμε άλλα πράγματα».

Η αλήθεια είναι πως ο Έλληνας οδηγός ή δεν τηρεί τον ΚΟΚ στη λογική του «έλα μωρέ τώρα», ή δεν έχει την σωστή εκπαίδευση για να κατανοήσει ότι η οδήγηση είναι ένα πολύ σοβαρό πράγμα για να το κάνει με το μυαλό του κάπου άλλου εκτός από τον δρόμο. Και εδώ το σύστημα εκπαίδευσης των υποψηφίων οδηγών έχει και αυτό μερίδιο ευθύνης. 


Ο Άδωνις Γεωργιάδης είναι κατηγορηματικός: Το σύστημα εκπαίδευσης είναι απολύτως διαβλητό. Πιο διαβλητό δεν γίνεται. Όλοι έχουμε μια ιστορία να διηγηθούμε... Και βέβαια δεν φταίει ο ΣΥΡΙΖΑ γι' αυτό». Και συμπληρώνει: «Θα ήθελα να δω όμως και ένα πιο αυστηρό σύστημα ελέγχου των αυτοκινήτων, τα ΚΤΕΟ δηλαδή να λειτουργήσουν όπως πρέπει να λειτουργήσουν». 

Ναι, αλλά τι να σου κάνουν και τα ΚΤΕΟ όταν η Ελλάδα έχει τον γηραιότερο στόλο της Ευρώπης.
Η τεχνολογία προχωρά με ιλιγγιώδεις ρυθμούς ειδικά στον τομέα της ασφάλειας και ο Έλληνας οδηγός δεν μπορεί να πετάξει το 10ετίας αυτοκίνητο για να πάρει ένα καινούργιο ασφαλές.

«Δυστυχώς στις παρούσες δημοσιονομικές συνθήκες δεν ξέρω πόσο το κράτος μπορεί να παρέμβει στην αγορά αυτοκινήτων. Εγώ ήμουν πάντα υπέρ των κινήτρων αγοράς καινούργιων αυτοκινήτων, υπέρ της απόσυρσης κτλ. Ναι μεν το κράτος αν αναπτυχθεί η αγορά  θα κερδίσει από τα τέλη ταξινόμησης και τους φόρους, αλλά επειδή το αυτοκίνητο είναι εισαγόμενο προϊόν θα επιβαρυνθεί πολύ το ισοζύγιο. Μην ξεχνάτε ότι βασικότερος στόχος του μνημονίου είναι η μείωση του ισοζυγίου. Είναι λίγο σαν γόρδιος δεσμός. Σε κάθε περίπτωση το κράτος έχει κέρδος να ανανεώνεται ο στόλος».

Δηλαδή είναι θέμα δημοσιονομικό που -για παράδειγμα - ακόμη δεν έχουμε επιβάλλει την υποχρεωτική ύπαρξη ABS στα φορτηγά ή που σκέφτονται να δώσουν και νέα παράταση στην ανανέωση του γερασμένου στόλου των ΤΑΧΙ;

«Ναι θα μπορούσε κάποιος να το πει αυτό αν και διαφωνώ κάθετα με την μη υποχρεωτική ύπαρξη ABS για παράδειγμα στα φορτηγά. Δείτε τι γίνεται μόλις χιονίσει λίγο: Φρενάρουν οι νταλίκες «διπλώνουν» και είτε κλείνουν το δρόμο στην καλύτερη περίπτωση, είτε δημιουργούν ατυχήματα. Όμως κάποιος θα σου πει τέτοιες εποχές πώς θα επιβάλλω σε κάποιον να βάλει το χέρι στην τσέπη;».

Να γυρίσουμε λίγο στην πολιτεία, να δούμε τι κάνει και κυρίως πώς το κάνει σε σχέση με την οδική ασφάλεια. Στη Βουλή υπάρχει μια επιτροπή οδικής ασφάλειας. Με τι ακριβώς ασχολείται και τι κάνει;

«Δεν κάνει απολύτως τίποτα! Ο τελευταίος άνθρωπος που πολέμησε για να αλλάξει κάτι, που έδωσε τον εαυτό του για να μας πείσει να σκύψουμε πάνω στο πρόβλημα ήταν ο αείμνηστος Άρης Σταθάκης. Και είναι κρίμα που έφυγε τόσο νωρίς». 

adonis

Σε ό,τι αφορά τη ΝΔ είστε αποφασισμένοι να δώσετε έμφαση στο πρόβλημα ή θα μπει με κάποιο τρόπο στο περιθώριο υπό το βάρος των άλλων μεγάλων προβλημάτων της χώρας;

«Πρώτα από όλα ποιος είπε ότι και αυτό δεν είναι ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα της χώρας. Και δεύτερον, το γεγονός ότι ο ίδιος ο πρόεδρος του κόμματος μπήκε μπροστά και παρουσίασε το πρόγραμμά μας για την οδική ασφάλεια, δείχνει ότι είμαστε αποφασισμένοι να μην το θυμόμαστε κάθε φορά που γίνεται ένα ατύχημα σαν αυτό με την Porsche στην εθνική οδό και μετά να το ξεχνάμε. Η υπόθεση οδική ασφάλεια, θέλει συνέχεια, συνέπεια, επιμονή και υπομονή σε συνδυασμό με σωστά μέτρα για να δώσει τα απαιτούμενα αποτελέσματα. Για το λόγο αυτό έχουμε εκπονήσει, σε συνεργασία με ειδικούς, ένα στρατηγικό σχέδιο οδικής ασφάλειας, το οποίο κινείται σε έξι άξονες. Και θα είναι σε κορυφαία θέση στις προγραμματικές μας δηλώσεις». 

Η αλήθεια είναι ότι μπορείς να μιλάς ώρες για όσα έγιναν αλλά κυρίως για όσα δεν έγιναν για την οδική ασφάλεια. Ακόμη περισσότερη ώρα θα μπορούσαμε να μιλάμε για όσα διαχρονικά έχουν εξαγγελθεί πως θα γίνουν και δεν έγιναν. Το σίγουρο είναι ότι φαίνεται πως κάτι αλλάζει. Και αλλάζει προς το καλύτερο χάρη τόσο στην προσπάθεια φορέων και προσώπων να ευαισθητοποιήσουν την κοινή γνώμη όσο και την προθυμία της πολιτείας να ακούσει και να αντιδράσει. 

Το θέμα πάντως εναπόκειται σε καθέναν από εμάς. Στην ευλαβική τήρηση των νόμων και στην προσοχή που δίνουμε στο δρόμο όταν οδηγούμε.
Κρατάμε μια αποστροφή του Άδωνι Γεωργιάδη σαν επίλογο που δείχνει το χθες και το σήμερα αλλά και το τι πρέπει να γίνει με το αύριο: «Μετά από πολλά χρόνια μάθαμε επιτέλους να βάζουμε ζώνη. Όμως δεν μάθαμε ακόμη ότι ζώνη πρέπει να φορούν και οι πίσω επιβάτες, διότι αν τρακάρεις αυτοί θα σε σκοτώσουν και θα σκοτωθούν». 

Εμείς απλά θα συμπληρώσουμε πως η τεχνολογία μπορεί να μας λύσει κάποια προβλήματα, όμως ποτέ δεν θα υποκαταστήσει τον οδηγό που έχει και τον τελευταίο λόγο. Και πως το θέμα «οδική ασφάλεια» είναι εθνικό θέμα που ξεπερνά τα όποια στενά κομματικά πλαίσια.